Rozdział 3 ~ "Pozory mylą"

** Federico **

 Nie mogę uwierzyć w to co słyszę. León chyba sobie ze mnie żartuje! On naprawdę pokochał jakąś  dziewczynę. I to Castillo. Myślałem że nigdy ta chwila nie nastąpi. A jednak pozory mylą.  Blondynka faktycznie jest bardzo ładna i delikatna ale nigdy nie skojarzyłem jej z ideałem Verdasa.  No cóż jak się zakochał to muszę mu jakoś pomóc. Jest podrywaczem, każdy to wie dlatego może  być ciężko. Vilu traktuje związki poważnie. On teraz buja w obłokach a na mnie spada trud  pomocny mu. Najważniejsze jest to aby Lu niczego się nie dowiedziała ani podejrzewała bo się  wygada a to León powinien z nią porozmawiać. Tym szybciej to zrobi tym lepiej. Nie chcę i nie  będę się w to wtrącał. Jedyne co mogę dla niego zrobić to coś mu poradzić ale sam nie wiem co.  Każdy z nas po wymianie zdań ucichnął. A Verdas zamyślał się. Postanowiłem pierwszy przerwać  ciszę. Widzę że mu jest trudno i nie wie jak ma się zachować w stosunku do Violetty. Nie był nigdy  w takiej sytuacji dla niego to była zawsze zabawa a teraz jak coś spieprzy to już koniec.

- Jak mam ci pomóc przyjacielu? - Spytałem go z niepewnością. Mogę się nad tym zastanawiać ale uważam że lepiej się zapytać. Nie mam całego dnia a jak zaraz nie przyjdę do Ludmi to sam nie będę miał dziewczyny..

** Diego **

Idąc korytarzem studia  usłyszałem jakiś piękny głos. Kojarzyłem go. Udałem się w jego stronę, Doprowadził mnie do jednej z sal muzycznych. Wychyliłem głowę i zajrzałem tam. Śpiewała  Franczeska. Była taka piękna. Jej ciemne, czarne włosy opadały na chude ramiona. Aż chciałem ją przytulić. Ale  nie mogę, to moja przyjaciółka znam ją od tak dawna. W tym momencie poczułem coś do niej, coś czego nigdy nie czułem. Chciałem wejść tam i zacząć śpiewać razem z nią ale niestety zabrakło mi tchu. Jednym słowem zamurowało mnie. Po chwili Comello zobaczyła mnie.  Miała piękny, ciepły uśmiech którego kierowała do mnie. Bez zastanowienia odwzajemniłem go. Popatrzyła na mnie i jak co dzień przywitała słowem "Cześć Diego" Po czym zaproponowała mi abyśmy poćwiczyli nową piosenkę. Przytaknąłem, wziąłem gitarę i zacząłem grać. Fran śpiewać. Jest jeszcze lepsza gdy nuci słowa piosenki. Kiedy skończyliśmy zacząłem się do niej zbliżać. Chwyciłem jej podbródek i podniosłem do góry. Musiała na mnie mimowolnie patrzeć. Spojrzałem jej głęboko w duże czarne oczy..

** Violetta **

Weszłam do domu. Krzyknęłam aby powiadomić rodziców iż już wróciłam. Nikt nie odpowiadał. No cóż pewnie wyszli do sklepu. Pobiegłam na górę do swojego pokoju po czym wzięłam do ręki małe lustereczko i poprawiłam kreskę eyelinerem. Położyłam się na łóżku nie wiedząc co dalej zrobić. Miałam mętlik w głowie. Nadal myślę o Leónie. Czemu mu tak zależy żeby mieć ze mną dobre relacje. Brak mu przyjaciółek czy dziewczyny? Chwila, Violetta przecież to podrywacz. Żadnej nie traktuje poważnie a szczególnie ciebie Castillo. Mówiła mi moja intuicja ale serce..Serce zupełnie inaczej mi grało. Ludzie się zmieniają i on też może. Jest coś co nas łączy. Mówił że kocha śpiewać i tańczyć oraz że uczy się w jednej z prestiżowych szkół "One Beat" Co prawda ja się nie uczę w studiu, chodź bym bardzo chciała. Ale jednak to robię. Verdasa można polubić. Co mi szkodzi próbować się z nim zaprzyjaźnić. Chwila! Dostałam SMS'a. Od kogo..Może od mamy albo taty. León? Nie to nie może być on dopiero co się z nim widziałam..

-----------------------------------------------------------------------------------------

Cześć i czołem! Rozdział 3 już za nami. 

Co mnie cieszy to nawet mi się podoba.

 Ciekawe czy wam też:* 

Bardzo też się ucieszyłam z komentarzy

 pod One Short'em. Były naprawdę motywujące. 

A co do rozdziału to..Jest też fragment z

 Diecescą. Wiem że lubicie tą parę, ja też 

chodź i tak kocham najbardziej Leónette.

 Dobrze więc komentujcie kochani<33

Next Rozdział = 7 Komentarzy 

Pozdrawiam Sandra<33